Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Την εποχή του διαδικτύου δύσκολα κρύβεσαι

Συμβουλή προς τους σοσιαλιστές κινηματίες που μας κυβερνούν:
-αλλάξτε τις κλασικές μεθόδους. Ο λαός άρχισε να καταλαβαίνει και η αντίληψη πως η αντίδραση θα περιοριστεί στους 'αγανακτισμένους πολίτες' μάλλον αντικατοπτρίζει την αλαζονεία της εξουσίας.
Δείτε το http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=288855 

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Ποιο είναι το σχέδιο?

Ενώ η βουλή ψηφίζει το απαράδεκτο λεγόμενο 'μεσοπρόθεσμο', κανένας πολιτικός δεν μας έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις για το πως θα βγούμε απ' την κρίση. Αρκούμαστε στα κροκοδείλια δάκρυα των πολιτικών οι οποίοι εκφράζουν την οδύνη τους που είναι υποχρεωμένοι να ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο για να σωθεί η πατρίδα. Πως όμως θα σωθεί η πατρίδα?
Σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο κ. Βενιζέλος, είπε πως το μεσοπρόθεσμο του χρειάζεται ώστε να κερδίσει χρόνο και να διαπραγματευτεί με καλύτερους όρους ένα νέο δάνειο. Έτσι μας έλεγαν και όταν ψήφισαν το αρχικό μνημόνιο και τελικά επαληθεύτηκαν οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν πως μόνο με δανεικά και μηδέν ανάπτυξη, το χρέος απλά θα γιγαντώνεται.
Με το μεσοπρόθεσμο τίθεται ταφόπλακα στην μικρο-επιχειρηματικότητα που είναι η ραχοκοκκαλιά της κάθε οικονομίας. Με χαράτσι, έκτακτες εισφορές, αύξηση της φορολογίας κ.τ.λ., οι μικροεπιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που σήμερα λειτουργούν στα όριά τους, αύριο θα έχουν κλείσει. Επίσης, οι περικοπές σε συντάξεις και μισθούς μειώνουν ακόμη περισσότερο το πελατολόγιο των ανωτέρω, με αποτέλεσμα το απόλυτο πάγωμα της ελληνικής οικονομίας. Πως λοιπόν θα παραχθεί πρωτογενές πλεόνασμα? Με τον διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό που εξακολουθεί να λειτουργεί και να ξοδεύει προκλητικά?
Για τους δανειστές μας το σχέδιο είναι οφθαλμοφανές. Προσπαθούν να πάρουν πίσω ότι μπορούν από τα δανεικά και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει στο τέλος. Εφ' όσον συμφωνούν με την φοροεισπρακτική πολιτική, οδηγούν την Ελλάδα σε τέτοιο αδιέξοδο που να υποχρεωθεί να ξεπουλήσει σε αυτούς οποιαδήποτε πλουτοπαραγωγική πηγή. Ταυτόχρονα επεξεργάζονται τους μηχανισμούς ώστε η χρεοκοπία της Ελλάδας να μην επηρεάσει την ευροζώνη.
Συνεπώς, όταν θα έχουν επιτύχει τον σκοπό τους, θα μας πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων. Πρόκειται για μια σύγχρονη κατοχή η οποία δεν προέκυψε από συμβατικό πόλεμο, αλλά από οικονομικό!
Είναι χρέος της κυβέρνησης να μας πείσει ότι τα ανωτέρω συμπεράσματα είναι λανθασμένα και ότι υπάρχει ρεαλιστικό σχέδιο για την σωτηρία της χώρας. Αυτό θα φανεί αν πάρουν πίσω την απαράδεκτη και μεσαιωνική φοροεισπρακτική πολιτική, αν εξυγιάνουν τον κρατικό μηχανισμό, αν καταπολεμήσουν την παραοικονομία (αλήθεια τι θα γίνει με το σκάνδαλο των 'στημένων' στο ποδόσφαιρο? Θα μας πείσουν τελικά ότι δεν ευνοούταν καμιά ποδοσφαιρική ομάδα και το σκάνδαλο ήταν μόνο στοιχηματικό? Τα όργια της διαιτησίας που βλέπαμε για χρόνια, ήταν ανθρώπινα λάθη?) και αν ευνοήσουν την υγιή επιχειρηματικότητα.
Επίσης, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την τόνωση του τουρισμού. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο να πάψουν οι οποιεσδήποτε απεργιακές κινητοποιήσεις που αποτρέπουν τους επισκέπτες μας (π.χ. καταλήψεις επιβατηγών πλοίων, απεργίες στις συγκοινωνίες, διακοπές ρεύματος, έλλειψη καυσίμων κ.τ.λ). Αν και εφέτος δεν αυξηθεί ο τουρισμός είμαστε άξιοι της μοίρας μας...  

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Συγχαρητήρια στον κ. Ραγκούση!

Σε σημερινή συνέντευξή του στον Realfm 97,8 ο υπουργός Υποδομών κ. Γιάννης Ραγκούσης, πρότεινε 'βαριά φορολόγηση για όλους τους δημόσιους λειτουργούς, από το 1974 και μετά, που κατείχαν ανώτατες θέσεις και αποκόμισαν υπεραξία από το αναπτυξιακό «μπουμ» της χώρας'.
Η πρόταση αυτή είναι ότι σοβαρότερο έχει ακουστεί έως σήμερα και τιμά ιδιαίτερα τον κ. Υπουργό ο οποίος θα πρέπει να την υπερασπιστεί άσχετα με το αν θα 'περάσει' ή όχι.
Επιτέλους, σ'αυτόν τον τόπο, πρέπει να λάβουν τις ευθύνες τους οι αληθινοί 'έχοντες και κατέχοντες' και όχι τα συνήθη ανυπεράσπιστα θύματα.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Ο μύθος της φοροδιαφυγής

Συνεχίζεται η προσπάθεια από ορισμένους κύκλους να αποδοθεί η ελληνική χρεωκοπία και η αδυναμία επίτευξης στόχων στους 'φοροφυγάδες'. Σαν φοροφυγάδες εννοούν τους μπογιατζήδες, τους υδραυλικούς, τους γιατρούς κ.α.
Είναι γεγονός ότι στον ελληνικό λαό δεν αρέσει να πληρώνει φόρους. Μετά από 400 χρόνια τουρκοκρατίας και άδικους φόρους όπως το χαράτσι (που αναβίωσε πρόσφατα), έχει ριζωθεί μέσα του η απέχθεια για τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς. Και στην συνέχεια, το ελληνικό κράτος χαρακτηρίζεται από συνεχή ταμειακά προβλήματα που οφείλονται σε κακοδιαχείριση και καταλήστευση του δημοσίου χρήματος. Επικρατεί, λοιπόν, η αντίληψη 1) ότι οι φόροι είναι άδικοι 2) ότι καταλήγουν στις τσέπες των επιτήδειων και δεν χρησιμεύουν για την ομαλή λειτουργία του κράτους.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνον βοηθούν στην αλλαγή αυτής της νοοτροπίας αλλά την ενισχύουν. Το νέο φοροεισπρακτικό νομοσχέδιο αναδύει την οσμή της αδικίας σε υπέρμετρο βαθμό. Από την μια λοιπόν, έχουμε ένα οφθαλμοφανώς ληστρικό και άδικο φορολογικό σύστημα και από την άλλη:
1) κατ' ευφημισμόν δωρεάν υγεία και παιδεία. Όποιος έκανε δωρεάν χειρουργική επέμβαση σε δημόσιο νοσοκομείο να με ενημερώσει. Όποιος δεν πλήρωσε φροντιστήριο ή ιδιαίτερα και το παιδί του πέτυχε στην σχολή που επιθυμούσε, επίσης να με ενημερώσει.
2) ο πολίτης δεν προστατεύεται από μια συνεχώς αυξανόμενη εγκληματικότητα. Το οδικό δίκτυο είναι κακοσυντηρούμενο και ανεπαρκές.
3) ο φοροελεγκτικός μηχανισμός στηρίζεται σε σκόπιμες ασάφειες (π.χ. παραβάσεις, ποινολόγιο) ώστε να επιτρέπει την αυθαιρεσία και την δωροδοκία.
4) τα δημόσια έργα και οι δημόσιες προμήθειες χαρακτηρίζονται από οφθαλμοφανείς υπερτιμολογήσεις (μη νομίζετε πως ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει).
5) το δημόσιο και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας χαρακτηρίζονται από άστοχους διορισμούς με αποτέλεσμα, ενώ υπάρχει επάρκεια προσωπικού, να παρατηρείται δυσλειτουργία. Π.χ. ένα κέντρο υγείας να έχει 10 γιατρούς εκ των οποίων 2 παιδίατροι και κανένας χειρουργός ή ένα υποκατάστημα ΙΚΑ να έχει παιδοψυχίατρους, ψυχιάτρους και να μην έχει νευρολόγο.
6) τα 'λαδώματα' ή 'γρηγορόσημα' αποτελούν τον κανόνα σε κάποιες υπηρεσίες.

Παρ' όλ' αυτά το ελληνικό κράτος δεν χρεοκόπησε λόγω της μικροφοροδιαφυγής. Χρεοκόπησε λόγω της μεγαλοφοροδιαφυγής και του μεγαλολαθρεμπορίου. Χρεοκόπησε, επίσης, γιατί κανένας δεν καταπολέμησε το πελατειακό κράτος (με σκοπό την ψηφοθηρία) με αποτέλεσμα την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος και δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα μόλις έγινε σαφές πως το συνεχές έλλειμμα θα οδηγούσε το χρέος σε μη αντιμετωπίσιμα ύψη. Έπρεπε από πολλά χρόνια να έχει γίνει περιστολή των δημοσίων δαπανών και εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού.
Επίσης δεν έγινε καμιά σοβαρή προσπάθεια για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της επιχειρηματικότητας. Η Ε.Ε. οδήγησε στην απελευθέρωση των εισαγωγών και για τους Έλληνες ήταν πιο εύκολο να εισάγουν τα αναγκαία (και τα περιττά) παρά να τα παράγουν. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις τα ελληνικά προϊόντα καταστρέφοντο γιατί, τα συμφέροντα, εισήγαγαν παρόμοια προϊόντα από το εξωτερικό. Ούτε έγινε σοβαρή προσπάθεια για την ενίσχυση του τουρισμού.
Με άλλα λόγια ας αφήσουμε στην άκρη την φοροείσπραξη και ας συγκεντρωθούμε:
1) στην περιστολή των δημοσίων δαπανών και εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού.
2) στην ενίσχυση της παραγωγικότητας και της επιχειρηματικότητας .
3) στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Πως θα γίνουν τα ανωτέρω με το υπάρχων φορολογικό και με τον υπάρχοντα κρατικό μηχανισμό? Δυστυχώς, οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια και στην λογιστική πτώχευση.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Τα νέα μέτρα

Δυστυχώς οι προσδοκίες για διορθωτικές αλλαγές στην οικονομία με την έλευση του κ. Βενιζέλου στο σχετικό υπουργείο, διαψεύστηκαν παταγωδώς!
Παρά τις παραινέσεις της 'τρόικας' για μείωση των δαπανών και όχι υπερβολικής φορολογίας, το οικονομικό επιτελείο επέλεξε την κλασική τακτική των νέων φόρων με αποτέλεσμα την ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας.
Οι φόροι αυτοί είναι στην πλειοψηφία τους άδικοι και ίσως αντισυνταγματικοί:
1) μείωση του αφορολογήτου στις 8000. Το αφορολόγητο έχει το νόημα να μην φορολογείται ο πολίτης για το ποσόν που είναι απαραίτητο για την βασική διαβίωσή του. Ποιος μπορεί να ζήσει σήμερα με 8000 ευρώ το χρόνο? Μάλιστα για να ισχύσει το όριο αυτό θα πρέπει να προσκομισθούν και αποδείξεις! Και από τις αποδείξεις αυτές εξαιρούνται λογαριασμοί ΔΕΚΟ, εισιτήρια κ.α.!!!
Θα μπορούσε να καταργηθεί πλήρως το αφορολόγητο όριο και αντ' αυτού να χτίζεται αφορολόγητο με βάσει τις αποδείξεις σε κατηγορίες βασικών αγαθών. Για τους δε ελεύθερους επαγγελματίας να δοθεί το δικαίωμα έκδοσης τιμολογίου σε οποιαδήποτε αγορά (όπως ισχύει σε χώρες της ΕΕ) και όχι μόνο των επαγγελματικών δαπανών. Με βάσει τα έξοδά τους (και με άλλα αντικειμενικά κριτήρια) θα πρέπει να ορίζεται τεκμαρτό κέρδος πάνω στο οποίο θα φορολογούνται. Το τεκμαρτό κέρδος πρέπει να είναι προαιρετικό και ο επιτηδευματίας που το αποδέχεται να έχει φορολογική ασυλία. Εκείνος που δεν το αποδέχεται να ελέγχεται κανονικά.
Έτσι αποφεύγονται βασικά προβλήματα του ελληνικού φορολογικού συστήματος όπως π.χ. η εσκεμμένη αμφισβήτηση των εξόδων ενός επιτηδευματία με σκοπό την δωροδοκία. Επίσης ο επιτηδευματίας που θα δεχτεί την αντικειμενική φορολόγηση θα εξαιρείται από τους ελέγχους με αποτέλεσμα οι ελεγκτικές αρχές να μπορούν να ασχοληθούν με την πραγματική φοροδιαφυγή.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το κράτος δεν πτώχευσε γιατί ο περιπτεράς δεν κόβει αποδείξεις για τσίχλες, αλλά ούτε γιατί ο γιατρός της γειτονιάς δεν έκοψε κάποιες αποδείξεις (το εισόδημα του γιατρού της γειτονιάς προέρχεται κυρίως από συμβάσεις με ασφαλιστικά ταμεία το οποίο δεν μπορεί να αποκρυβεί. Η ιδιωτική του πελατεία είναι πολύ μικρή και ο 'τζίρος' ασήμαντος για να προκαλέσει πρόβλημα στα έσοδα του κράτους. Το ίδιο ισχύει για κάθε μικρομεσαίο ελεύθερο επαγγελματία).
Η πραγματική φοροδιαφυγή προέρχεται από μεγάλες επιχειρήσεις και από λαθρεμπόριο.
Το κράτος πτώχευσε κυρίως λόγω των εξόδων του και της καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας. Η κάθε κυβέρνηση επέτρεπε την ασυδοσία του κρατικού μηχανισμού (υπερτιμολογήσεις, 'γρηγορόσημα', δωροδοκίες, αναναγκαίους διορισμούς στον ευρύτερο δημόσιο τομέα) με σκοπό την ψηφοθηρία, αλλά και την κερδοσκοπία (π.χ. 'οικονομική ενίσχυση για τον προεκλογικό αγώνα').
Η προαπαιτούμενη μείωση των κρατικών εξόδων και η εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού απλά σημαίνει την αποδόμηση της ψηφοθηρικής δεξαμενής και θέτει σε κίνδυνο την όποια κυβέρνηση το αποφασίσει.
2) αύξηση της αντικειμενικής δαπάνης της κύριας κατοικίας. Η κατοικία έπαψε να είναι δικαίωμα και θα πρέπει ο άνεργος να ζει σε σκηνή (προτείνω στο προαύλιο της βουλής).
3) υπερβολικά τεκμήρια για ι.χ. αυτοκίνητα και έκτακτη εισφορά για εκείνα πάνω από 1929 κ.ε. Για μία ακόμη φορά τίθεται σαν όριο ο κυβισμός και όχι η εμπορική αξία του αυτοκινήτου. Π.χ. ένα οικογενειακό (SUV) αυτοκίνητο με τιμή πολύ χαμηλότερη των 30000 ευρώ πρέπει να πληρώσει φόρο πολυτελούς διαβίωσης, ενώ ένα άλλο πανάκριβο αυτοκίνητο 1800 κ.ε. δεν πληρώνει τίποτα!
4) έκτακτη εισφορά. Ουδέν περαιτέρω σχόλιο γιατί είναι παράνομη εφ' όσον αφορά εισοδήματα τα οποία έχουν ήδη φορολογηθεί.
5) τέλος επιτηδεύματος. Πρέπει κάποιος να πληρώνει το κράτος για να εργάζεται ή πρέπει το κράτος να εγγυάται την εργασία? Την ιδέα αυτήν την πήραν από τους ΄τύπους' που απαιτούν τέλος επιτηδεύματος από τους παράνομους μικροπωλητές για να τους αφήσουν ανενόχλητους. Επίσης, πρόκειται για κλασική εισπρακτική μέθοδο της Μαφίας.
Πολλοί μικρομεσαίοι που ήταν στο χείλος του γκρεμού τώρα τους σπρώχνουν. Αν δεν υπάρχουν μικροεπιχειρήσεις από που θα πάρουν φόρους και πως δεν θα γιγαντωθεί η ανεργία?
6) αύξηση της φορολογίας της ακίνητης περιουσίας (0,2%) και μείωση του ορίου στις 200000. Όποιος έχει ένα διαμέρισμα των 250000 είναι προνομιούχος και πρέπει να πληρώσει. Ας πάει να ζήσει στην παράγκα του Καραγκιόζη!

Με άλλα λόγια το κράτος δεν εγγυάται πλέον ούτε την εργασία ούτε την κατοικία, αλλά ούτε την στοιχειώδη διαβίωση των πολιτών. Είπε χθες ο κ. Παπανδρέου "αν θα πτωχεύσουμε από αύριο δεν θα έχουμε ΕΣΥ". Και ερωτώ "γιατί σήμερα έχουμε?". Περιμένω απάντηση όχι από τον ίδιο, αλλά από τους απλούς πολίτες που έτυχε να αποτανθούν σε ένα 'δωρεάν' νοσοκομείο του ΕΣΥ.
Τέλος, οι υπαίτιοι της πτώχευσης γιατί να έχουν ασυλία? Ή δεν φταίει κανένας? Τόσα χρόνια ποιος παρακολουθούσε το δημόσιο χρέος?

Να κάνουμε και λίγο 'πλάκα':
Είναι τυχαίο ότι επελέγη υπουργός οικονομικών κάποιος που μόνο την ιδέα της λιτότητας δεν δίνει? Μήπως πρόκειται για τραγική ειρωνεία?