Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Τα νέα μέτρα

Δυστυχώς οι προσδοκίες για διορθωτικές αλλαγές στην οικονομία με την έλευση του κ. Βενιζέλου στο σχετικό υπουργείο, διαψεύστηκαν παταγωδώς!
Παρά τις παραινέσεις της 'τρόικας' για μείωση των δαπανών και όχι υπερβολικής φορολογίας, το οικονομικό επιτελείο επέλεξε την κλασική τακτική των νέων φόρων με αποτέλεσμα την ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας.
Οι φόροι αυτοί είναι στην πλειοψηφία τους άδικοι και ίσως αντισυνταγματικοί:
1) μείωση του αφορολογήτου στις 8000. Το αφορολόγητο έχει το νόημα να μην φορολογείται ο πολίτης για το ποσόν που είναι απαραίτητο για την βασική διαβίωσή του. Ποιος μπορεί να ζήσει σήμερα με 8000 ευρώ το χρόνο? Μάλιστα για να ισχύσει το όριο αυτό θα πρέπει να προσκομισθούν και αποδείξεις! Και από τις αποδείξεις αυτές εξαιρούνται λογαριασμοί ΔΕΚΟ, εισιτήρια κ.α.!!!
Θα μπορούσε να καταργηθεί πλήρως το αφορολόγητο όριο και αντ' αυτού να χτίζεται αφορολόγητο με βάσει τις αποδείξεις σε κατηγορίες βασικών αγαθών. Για τους δε ελεύθερους επαγγελματίας να δοθεί το δικαίωμα έκδοσης τιμολογίου σε οποιαδήποτε αγορά (όπως ισχύει σε χώρες της ΕΕ) και όχι μόνο των επαγγελματικών δαπανών. Με βάσει τα έξοδά τους (και με άλλα αντικειμενικά κριτήρια) θα πρέπει να ορίζεται τεκμαρτό κέρδος πάνω στο οποίο θα φορολογούνται. Το τεκμαρτό κέρδος πρέπει να είναι προαιρετικό και ο επιτηδευματίας που το αποδέχεται να έχει φορολογική ασυλία. Εκείνος που δεν το αποδέχεται να ελέγχεται κανονικά.
Έτσι αποφεύγονται βασικά προβλήματα του ελληνικού φορολογικού συστήματος όπως π.χ. η εσκεμμένη αμφισβήτηση των εξόδων ενός επιτηδευματία με σκοπό την δωροδοκία. Επίσης ο επιτηδευματίας που θα δεχτεί την αντικειμενική φορολόγηση θα εξαιρείται από τους ελέγχους με αποτέλεσμα οι ελεγκτικές αρχές να μπορούν να ασχοληθούν με την πραγματική φοροδιαφυγή.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το κράτος δεν πτώχευσε γιατί ο περιπτεράς δεν κόβει αποδείξεις για τσίχλες, αλλά ούτε γιατί ο γιατρός της γειτονιάς δεν έκοψε κάποιες αποδείξεις (το εισόδημα του γιατρού της γειτονιάς προέρχεται κυρίως από συμβάσεις με ασφαλιστικά ταμεία το οποίο δεν μπορεί να αποκρυβεί. Η ιδιωτική του πελατεία είναι πολύ μικρή και ο 'τζίρος' ασήμαντος για να προκαλέσει πρόβλημα στα έσοδα του κράτους. Το ίδιο ισχύει για κάθε μικρομεσαίο ελεύθερο επαγγελματία).
Η πραγματική φοροδιαφυγή προέρχεται από μεγάλες επιχειρήσεις και από λαθρεμπόριο.
Το κράτος πτώχευσε κυρίως λόγω των εξόδων του και της καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας. Η κάθε κυβέρνηση επέτρεπε την ασυδοσία του κρατικού μηχανισμού (υπερτιμολογήσεις, 'γρηγορόσημα', δωροδοκίες, αναναγκαίους διορισμούς στον ευρύτερο δημόσιο τομέα) με σκοπό την ψηφοθηρία, αλλά και την κερδοσκοπία (π.χ. 'οικονομική ενίσχυση για τον προεκλογικό αγώνα').
Η προαπαιτούμενη μείωση των κρατικών εξόδων και η εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού απλά σημαίνει την αποδόμηση της ψηφοθηρικής δεξαμενής και θέτει σε κίνδυνο την όποια κυβέρνηση το αποφασίσει.
2) αύξηση της αντικειμενικής δαπάνης της κύριας κατοικίας. Η κατοικία έπαψε να είναι δικαίωμα και θα πρέπει ο άνεργος να ζει σε σκηνή (προτείνω στο προαύλιο της βουλής).
3) υπερβολικά τεκμήρια για ι.χ. αυτοκίνητα και έκτακτη εισφορά για εκείνα πάνω από 1929 κ.ε. Για μία ακόμη φορά τίθεται σαν όριο ο κυβισμός και όχι η εμπορική αξία του αυτοκινήτου. Π.χ. ένα οικογενειακό (SUV) αυτοκίνητο με τιμή πολύ χαμηλότερη των 30000 ευρώ πρέπει να πληρώσει φόρο πολυτελούς διαβίωσης, ενώ ένα άλλο πανάκριβο αυτοκίνητο 1800 κ.ε. δεν πληρώνει τίποτα!
4) έκτακτη εισφορά. Ουδέν περαιτέρω σχόλιο γιατί είναι παράνομη εφ' όσον αφορά εισοδήματα τα οποία έχουν ήδη φορολογηθεί.
5) τέλος επιτηδεύματος. Πρέπει κάποιος να πληρώνει το κράτος για να εργάζεται ή πρέπει το κράτος να εγγυάται την εργασία? Την ιδέα αυτήν την πήραν από τους ΄τύπους' που απαιτούν τέλος επιτηδεύματος από τους παράνομους μικροπωλητές για να τους αφήσουν ανενόχλητους. Επίσης, πρόκειται για κλασική εισπρακτική μέθοδο της Μαφίας.
Πολλοί μικρομεσαίοι που ήταν στο χείλος του γκρεμού τώρα τους σπρώχνουν. Αν δεν υπάρχουν μικροεπιχειρήσεις από που θα πάρουν φόρους και πως δεν θα γιγαντωθεί η ανεργία?
6) αύξηση της φορολογίας της ακίνητης περιουσίας (0,2%) και μείωση του ορίου στις 200000. Όποιος έχει ένα διαμέρισμα των 250000 είναι προνομιούχος και πρέπει να πληρώσει. Ας πάει να ζήσει στην παράγκα του Καραγκιόζη!

Με άλλα λόγια το κράτος δεν εγγυάται πλέον ούτε την εργασία ούτε την κατοικία, αλλά ούτε την στοιχειώδη διαβίωση των πολιτών. Είπε χθες ο κ. Παπανδρέου "αν θα πτωχεύσουμε από αύριο δεν θα έχουμε ΕΣΥ". Και ερωτώ "γιατί σήμερα έχουμε?". Περιμένω απάντηση όχι από τον ίδιο, αλλά από τους απλούς πολίτες που έτυχε να αποτανθούν σε ένα 'δωρεάν' νοσοκομείο του ΕΣΥ.
Τέλος, οι υπαίτιοι της πτώχευσης γιατί να έχουν ασυλία? Ή δεν φταίει κανένας? Τόσα χρόνια ποιος παρακολουθούσε το δημόσιο χρέος?

Να κάνουμε και λίγο 'πλάκα':
Είναι τυχαίο ότι επελέγη υπουργός οικονομικών κάποιος που μόνο την ιδέα της λιτότητας δεν δίνει? Μήπως πρόκειται για τραγική ειρωνεία?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου