Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Τα επιτεύγματα της κυβέρνησης Παπανδρέου

Η ιστορία θα καταγράψει τα ακόλουθα σημαντικά επιτεύγματα:
1) για πρώτη φορά Έλληνας πρωθυπουργός προσκλήθηκε στο G20!
2) για πρώτη φορά η Ελλάδα έγινε πρώτη είδηση σε όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης!
3) για πρώτη φορά κατεύθασαν απ' όλον τον κόσμο δημοσιογράφοι για να παρακολουθήσουν στη Βουλή τον Πρωθυπουργό να ζητά ψήφο εμπιστοσύνης για να παραιτηθεί!
4) για πρώτη φορά Έλληνας πρωθυπουργός, μέσα σε δύο χρόνια, έσωσε τη χώρα του τόσο πολλές φορές απ' την χρεωκοπία !

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Η ΕΝΕ δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι


Οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι η ΕΝΕ στηρίχτηκε σε σαθρά θεμέλια και απαιτείται άμεση κεντρική οικονομική διακυβέρνηση για την σωτηρία της.

Η κρίση χρέους της ευρωζώνης δείχνει ότι οι κατά τόπους κυβερνήσεις διόλου εκόπτοντο για το συνολικό όφελος, αλλά μόνον για τους ψηφοθηρικούς σκοπούς τους. Οι οικονομικά ισχυρές χώρες έβλεπαν, αλλά δεν αντιδρούσαν γιατί γιατί έκαναν “χρυσές δουλειές” με χώρες όπως η Ελλάδα. Αντέδρασαν μόνον όταν κατάλαβαν πως θα χάσουν τα λεφτά τους.

Επέβαλαν στην Ελλάδα ένα πρόγραμμα “εξυγίανσης” που έφερε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα δηλ. τον οικονομικό μαρασμό και την ισοπέδωση κάθε οικονομικής δραστηριότητας.

Η Ελλάδα, υπό την συνεχή ασφυκτική πίεση των εταίρων της, οδηγήθηκε σε σπασμωδικές και βεβιασμένες νομοθετικές ρυθμίσεις που απλά ευνόησαν το χάος και την οικονομική ύφεση.

Και ξαφνικά ευαισθητοποιείται ο Έλληνας πρωθυπουργός και θέτει στο λαό το εκβιαστικό δίλημμα “ευρώ ή δραχμή” ενώ ξέρει πως ο λαός θέλει το ευρώ, αλλά όχι κάτω από τις απαράδεκτες συνθήκες που του επέβαλε η κυβέρνησή του.

Η απόφαση αυτή μπορεί να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για το μέλλον της ΕΝΕ: αύριο το πρωί μπορεί και κάποιο άλλος κράτος-μέλος να κηρύξει δημοψήφισμα για την επικύρωση της βοήθειας προς την Ελλάδα. Έτσι η συμφωνία της 27/10 δεν θα υλοποιηθεί ποτέ (όπως άλλωστε και εκείνη του Ιουλίου) και η Ευρώπη θα βυθίζεται συνεχώς σε οικονομική ύφεση.

Δεν είναι δυνατόν για ένα κοινό νόμισμα να αποφασίζουν 17 κυβερνήσεις κυρίως αν ανάμεσά τους υπάρχουν και αρκετές μη ικανές του ύψους των περιστάσεων.

Τι θα γίνει στην Ελλάδα​? Κάτω από αυτές τις συνθήκες η μόνη λύση είναι η παραίτηση του πρωθυπουργού, ο σχηματισμός κυβέρνησης κοινής αποδοχής για την επικύρωση της συμφωνίας της 27/10 και ακολούθως εθνικές εκλογές.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Από την “αλλαγή” στην χρεοκοπία ή πως θα μπορούσε να περιγράψει τη σύγχρονη Ελλάδα ο ιστορικός του μέλλοντος.


Το παρόν κείμενο είναι φανταστικό και αναφέρεται στο πως θα μπορούσε να περιγράψει τη σύγχρονη Ελλάδα ο ιστορικός του μέλλοντος. Οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα ή πράγματα είναι συμπτωματική!

Το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε το 1974 σαν κόμμα της κεντροαριστεράς και στελεχώθηκε από διανοούμενους οραματιστές οι οποίοι έθεταν σαν στόχο τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της Ελλάδας. Η κατάληξη αυτής της προσπάθειας απεικονίζεται στο στεφάνι που εμφανίστηκε στην κηδεία του αείμνηστου Α. Παπανδρέου και έγραφε: “σε ευχαριστούμε Ανδρέα για τα όνειρα που μας χάρισες”!
Τα σημεία στα οποία το ΠΑΣΟΚ επικέντρωνε την πολιτική του ήταν:

1) ο επαναπροσδιορισμός της εξωτερικής πολιτικής με προσπάθεια απεξάρτησης από το σύμφωνο της Γιάλτας. Η ιδέα ήταν πως μια συμμαχία με τους Άραβες θα εξασφάλιζε την απαιτούμενη ισχύ ώστε η Ελλάδα να γίνει πιο ουδέτερη και ανεξάρτητη χώρα.
Όσον αφορά την τότε ΕΟΚ, το οικονομικό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ εκτιμούσε ότι η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη για να αντιμετωπίζει τον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Το σύνθημα “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο” ακούγονταν και από τους διαδηλωτές του ΠΑΣΟΚ της εποχής. Έλεγαν πως το άνοιγμα των οικονομικών συνόρων θα προκαλούσε την έλευση πολυεθνικών που θα καταρράκωναν την ελληνική οικονομία που τότε στηριζόταν σε μικρές επιχειρήσεις και οι οποίες δεν θα άντεχαν τον ανταγωνισμό. Στην θέση των παντοπωλείων θα άνοιγαν σούπερ μάρκετ, οι μικρές βιοτεχνίες θα έκλειναν, ακόμη και τα αγροτικά προϊόντα θα κατέληγαν στις χωματερές γιατί τα συμφέροντα θα τα εισήγαγαν από το εξωτερικό. Ο ελληνικός λαός θα κατέληγε υπάλληλος των ξένων...

2) η οικονομική πολιτική. Το όραμα του ΠΑΣΟΚ ήταν οι “κοινωνικοποιήσεις” και η “κοινωνική δικαιοσύνη”.

3) ο εκσυγχρονισμός του Δημοσίου και η στελέχωσή του με αξιοκρατικά κριτήρια. Τότε το κράτος ήταν οργανωμένο με κομματικά κριτήρια. Δηλ για να διοριστεί κάποιος έπρεπε να ήταν “δικός μας”. Παλιότερα μάλιστα, αυτό έπρεπε να αποδεικνύεται και με “πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων”! Όταν κάποιος παρανομούσε, αν ήταν “δικός μας”, μπορούσε και να “τη γλιτώσει” και συνήθως προσέφερε κάποιο “δώρο”. Αν ήταν αντίπαλος δεν είχε ελπίδες!

4) το κοινωνικό κράτος με μέριμνα για βελτίωση της δωρεάν υγείας, παιδείας και συνταξιοδότησης

5) η εξάλειψη του “εθνικού διχασμού”

Τι έγινε μετά το 1981:

1) Η Ελλάδα προσέγγισε τον Αραβικό κόσμο, αλλά ουσιαστικά παρέμεινε στην σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ. Έκλεισαν μόνο τις βάσεις που ήθελαν οι Αμερικανοί για να περικόψουν τις δαπάνες τους.

2) Η Ελλάδα, που είχε ήδη μπει στην ΕΟΚ, δεν έκανε τίποτα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της. Η προοπτική της τουριστικής ανάπτυξης, που τότε άρχιζε να γιγαντώνεται, αφέθηκε στους χωρικούς που από την μια στιγμή στην άλλη έβλεπαν το χωριό τους να κατακλύζεται από τουρίστες. Φυσικά, χωρίς καμιά εμπειρία, οι υπηρεσίες που προσέφεραν ήταν από χαμηλής ποιότητας έως απαράδεκτες. Οι τουριστικές περιοχές έγιναν πεδίο βοράς για καιροσκόπους οι οποίοι κατέφθαναν από όλα τα μέρη της Ελλάδας με σκοπό το άμεσο κέρδος (“να αρπάξουμε ότι μπορούμε σήμερα. Αύριο βλέπουμε”).
Η βιομηχανική ανάπτυξη εκμηδενίστηκε. Οι μικρές βιοτεχνίες έκλεισαν γιατί ήταν πολύ πιο συμφέρον να εισάγεται το προϊόν παρά να παράγεται στην Ελλάδα. Οι σχετικοί νόμοι ευνοούσαν τους εισαγωγείς γιατί με αυτόν το τρόπο το κέρδος ήταν σίγουρο και άμεσο, ενώ με τις επενδύσεις μακροπρόθεσμο και αβέβαιο. Οι επιδοτήσεις, που ερχόταν κυρίως από την ΕΟΚ, κατέληγαν στα χέρια των επιτήδειων χωρίς να παράγεται έργο.
Οι “κοινωνικοποιημένες” υπηρεσίες έγιναν πεδίο κομματικών συμφερόντων και διορισμών για ρουσφετολογικούς λόγους, με αποτέλεσμα την χρεοκοπία όλων αυτών των επιχειρήσεων λόγω κακοδιαχείρισης.
Η οικονομία της Ελλάδας στηρίχτηκε στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή. Το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο έπρεπε να καλύπτεται από δανεισμό και με υποτιμήσεις της δραχμής. Μέχρι το 1985 είχαν γίνει δύο υποτιμήσεις συνοδευόμενες από δραματικά διαγγέλματα του Α. Παπανδρέου, ο οποίος εξηγούσε την αναγκαιότητά τους ώστε να γίνει ανταγωνιστική η οικονομία. Φυσικά, οι υποτιμήσεις πήγαιναν χαμένες και χρησίμευαν μόνο για να αυξηθούν οι ανούσιες κρατικές παροχές.
Εισήχθη στην πολιτική ο όρος “λαϊκισμός” που απλά σήμαινε πως το κράτος επικέντρωνε την πολιτική του στην ψηφοθηρία και όχι στην ενδεδειγμένα σωστή διακυβέρνηση. Από τον κανόνα αυτό δεν απέκλιναν ούτε οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη και Κώστα Καραμανλή. Αδικαιολόγητες αυξήσεις μισθών και χορηγήσεις επιδομάτων, αναναγκαίοι διορισμοί, υπερβολικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα και αντικοινωνικός συνδικαλισμός. Ο “κάθε πικραμένος” μπορούσε να κλείνει δρόμους, να κάνει καταλήψεις και να ταλαιπωρεί τους συμπολίτες του στο όνομα των “δίκαιων αιτημάτων”.

3) Μόλις πήραν την εξουσία οι επιτελείς του ΠΑΣΟΚ διέγνωσαν αδυναμία εφαρμογής του προγράμματός τους γιατί “οι κρατικές υπηρεσίες είναι στελεχωμένες από δεξιούς που μας σαμποτάρουν”. Έπρεπε λοιπόν “να γίνουν διορισμοί δικών μας ώστε να μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας”. Φυσικά οι νέοι έπρεπε να είναι υπεράριθμοι αφού οι απολύσεις δεν ήταν δυνατές. Θα έπρεπε να “εφεύρουν” και νέες κρατικές υπηρεσίες για την απορρόφησή τους. Σε συνδυασμό με το “άνοιγμα του κόμματος στο λαό” (μπορούσε να εγγράφεται μέλος όποιος το ήθελε, ενώ μέχρι τότε κάθε νέα εγγραφή έπρεπε να εγκρίνεται από τα ήδη υπάρχοντα μέλη. Έτσι οι ΤΟ του ΠΑΣΟΚ γέμισαν με καιροσκόπους που είχαν σαν στόχο το “ίδιον όφελος”) οι κρατικές υπηρεσίες γέμισαν με αμφιλεγόμενης ποιότητας στελέχη. Το “λάδωμα” και το “φακελάκι” έγινε απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε συναλλαγή άσχετα με το αν ο πολίτης ήταν παράνομος ή νόμιμος. Η δικαιολογία ήταν πως οι δημόσιοι υπάλληλοι αμείβονταν πενιχρά και είχαν “σιωπηλά” το δικαίωμα εξτρά αμοιβής! Υπήρχαν μάλιστα και “ταρίφες” πχ για χορήγηση διπλώματος αυτοκινήτου, άσχετα με το αν ο υποψήφιος ήξερε ή όχι να οδηγεί.
Εφ' όσον “γλυκάθηκε η γριά τα σύκα”, η παραοικονομία άρχισε να γιγαντώνεται και να φτάνει μέχρι την κορυφή (βάφτιζαν το “λάδωμα” σαν “ενίσχυση για τον προεκλογικό αγώνα”). Οι επιχειρήσεις, για να κάνουν δουλειές στην Ελλάδα, έπρεπε να πληρώσουν “προμήθειες” που έφταναν μέχρι και το 40%! Επί πλέον το “λάδωμα” κορυφαίων στελεχών δεν τους εξασφάλιζε την συμφωνία γιατί έπρεπε να δίνουν και σε όποιον υπάλληλο έβαζε υπογραφή! Έτσι το κόστος των δημοσίων έργων και προμηθειών ήταν τεράστιο και υπερτιμολογημένο.
Σε όλο αυτό το σκηνικό προστέθηκαν και αμφιλεγόμενοι επιχειρηματίες (γιατί έλεγαν πως το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να στηρίζεται σε δικούς του ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες), οι οποίοι γιγαντώθηκαν κυρίως μέσω κρατικών προμηθειών (φυσικά με εισαγόμενα προϊόντα γιατί η πολιτική σκόπιμα ευνοούσε τις εισαγωγές και όχι την τοπική παραγωγική ανάπτυξη).
Το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου ήταν το αποκορύφωμα της τότε ελληνικής πολιτικής. Με τον γενικό δείκτη σε επίπεδα κράτους οικονομικού κολοσσού, οι τότε πολιτικοί προέτρεπαν τους Έλληνες να επενδύσουν στο χρηματιστήριο! Λέγεται πως “έριξαν” στο χρηματιστήριο και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων με αποτέλεσμα όλα τους να χρεοκοπήσουν.

4) Η παιδεία άλλαξε προς το χειρότερο με τον ξεπεσμό των ηθικών αξιών. Καταλήψεις και αντιπαιδαγωγικές συμπεριφορές σε συνδυασμό με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που απαιτούσε την αποστήθιση και όχι την κριτική σκέψη, οδήγησαν στην αναγκαιότητα της παραπαιδείας. “Δωρεάν παιδεία” σήμαινε διάθεση μεγάλων ποσών για φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα. Η ανάγκη “όλοι οι Έλληνες να πάρουν ένα χαρτί” οδήγησε στην ίδρυση σωρείας, αμφιβόλου αναγκαιότητας, σχολών ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης με αποτέλεσμα χιλιάδες ανέργων πτυχιούχων.
Η υγεία, μέσω του ΕΣΥ, υποτίθεται πως έγινε δωρεάν. Οι χαμηλής ποιότητας ξενοδοχειακές υποδομές των νοσοκομείων και το απαραίτητο “φακελάκι”, καθ' όλου δεν έδωσαν στους Έλληνες την εντύπωση πως το κράτος προστατεύει την υγεία τους. 

5) Στον τομέα του “εθνικού διχασμού” πιστεύω πως το ΠΑΣΟΚ πέτυχε το στόχο του.

Επίλογος: Όπως είναι φυσικό η Ελλάδα, όπως την περιγράφω παραπάνω, χρεοκόπησε!


Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Εδώ ο κόσμος χάνεται...

Η κλασική ελληνική παροιμία, που αντιπροσωπεύει το μεγαλείο της λαϊκής σοφίας: "εδώ ο κόσμος χάνεται και το μ... χτενίζεται" καταρρακώθηκε τελευταία και κατάντησε "εδώ ο κόσμος χάνεται και το μ... κουρεύεται".
Κύριοι! το κούρεμα του μ... δεν συμβαδίζει με την ελληνική παράδοση και τα ήθη του λαού μας!
Αφήστε που ο βιασμός που υπέστη τα τελευταία δυο χρόνια, ξεπερνά κάθε φαντασία.
Και για να σοβαρευτούμε λίγο:
Όλος ο κόσμος βλέπει το αυτονόητο. Ακόμη και γερμανικά δημοσιεύματα (http://www.handelsblatt.com/politik/international/there-is-a-life-after-death/4169472.html)  αναφέρονται στον λάθος δρόμο που ακολουθεί η ελληνική πολιτική. 

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Το πρόβλημα της γραφειοκρατίας


Λίγες δεκάδες χρόνια πριν η παραγωγή αγαθών εξαρτώταν σχεδόν αποκλειστικά από την εργασία. Έτσι το κόστος του τελικού προϊόντος υπολογιζόταν με βάση το κόστος του εργατικού δυναμικού και μιας λογικής φορολόγησης.
Η οργάνωση της σύγχρονης κοινωνίας απαιτεί την ανώτατη εκπαίδευση σχεδόν του συνόλου του πληθυσμού. Αυτό συνεπάγει την σημαντική μείωση του εργατικού δυναμικού και τον πληθωρισμό επιστημόνων. Η υπερπροσφορά επιστημονικού δυναμικού απαιτεί την ίδρυση οργανισμών και την επινόηση επαγγελματικών δραστηριοτήτων για την απορρόφησή τους.
Ένα απλό παράδειγμα είναι η πρώτη κατοικία. Κάποτε χρειαζόταν μόνο το οικόπεδο και ο κάτοχός του, συνήθως με προσωπική εργασία, το έχτιζε και αποφάσιζε πως θα το διαμορφώσει με βάση τις ανάγκες της οικογένειάς του. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν να κατασκευαστούν από χωριά έως και πόλεις που μέχρι σήμερα προκαλούν θαυμασμό για την ομορφιά τους και αποτελούν πόλο έλξης τουριστών. Το τελικό κόστος κατασκευής εξαρτώταν κυρίως από το κόστος των εργατών και των υλικών.
Σήμερα η κατασκευή πρώτης κατοικίας προκαλεί μιαν απίστευτη ταλαιπωρία και ένα δυσανάλογο κόστος. Χρειάζονται δεκάδες ειδικότητες επιστημόνων και εργαζομένων και μια υπέρμετρη ταλαιπωρία σε δημόσιες υπηρεσίες (πολεοδομία, ΙΚΑ κτλ). Ο σχεδιασμός δεν είναι πλέον με βάση τις ανάγκες του μελλοντικού ενοίκου, αλλά με βάση τον “κτηριοδομικό” και άλλους κανονισμούς, όπου συνήθως δεν βγαίνει άκρη και απαιτείται κάποιο “δώρο” για την επιτάχυνση των διαδικασιών. Ακολουθεί μια αδιανόητη φορολόγηση που ουσιαστικά ισοδυναμεί με νοίκι.
Αυτό σημαίνει ότι σήμερα το κόστος ιδιοκατοίκησης είναι τουλάχιστον εκατονταπλάσιο σε σχέση με 100 χρόνια πριν και το επιπλέον κόστος διατίθεται για τους φόρους και την αμοιβή των επιστημόνων και των δημοσίων υπαλλήλων που εμπλέκονται. Δεν αφορά δηλαδή την ουσία της κατασκευής (εργατικό δυναμικό, υλικά), αλλά όλα τα παρελκόμενα που “προβλέπονται” από τους νόμους.
Το δε τελικό αισθητικό αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου καλύτερο από εκείνο το προ εκατονταετίας. Αρκεί να παρατηρήσει κάποιος την “ομορφιά” της σύγχρονης Αθήνας που χτίστηκε με τους “κτηριοδομικούς κανονισμούς”.
Το κράτος, λοιπόν, για να καταπολεμήσει την ανεργία των επιστημόνων τους πληρώνει από τον δημόσιο προϋπολογισμό έμμεσα ή άμεσα (συμβάσεις ή διορισμούς ή νόμους που απαιτούν την συμβολή τους) και κατασκευάζει νόμους με σκοπό την αύξηση της γραφειοκρατίας και την διεύρυνση της αγοράς εργασίας (πχ το ΠΔ 84/01 σχετικά με τις προδιαγραφές ιατρείων. Λες και ο γιατρός δεν ξέρει πως πρέπει να είναι το ιατρείο του και πρέπει να του το υποδείξει κάποιος άσχετος γραφειοκράτης. Ο νόμος αυτός εξασφαλίζει κρατικό έσοδο με παράβολο 200 ευρώ, δουλειά για τους μηχανικούς και απαιτεί νέα υπηρεσία στις νομαρχίες με επιπλέον διορισμούς. Το κόστος της νέας υπηρεσίας δεν καλύπτεται από το παράβολο των 200 ευρώ και το κράτος πρέπει να συμπληρώσει τον λογαριασμό.
Τα ανωτέρω συνεπάγουν:
1) την αύξηση της μη παραγωγικής οικονομικής δραστηριότητας (δηλ. δαπανώνται χρήματα όχι για να παραχθεί ένα προϊόν, αλλά για να αδειοδοτηθεί και να πιστοποιηθεί η "ποιότητά" του. Επίσης, δαπανώνται τεράστια ποσά για την εκπαίδευση επιστημόνων οι οποίοι ουσιαστικά δεν χρειάζονται. Ένας πτυχιούχος σήμερα, πότε θα κάνει απόσβεση των χρημάτων που δαπάνησε αρχίζοντας από τα φροντιστήρια του γυμνασίου και καταλήγοντας στο μεταπτυχιακό?
2) την παραοικονομία γιατί μέσα από δαιδαλώδεις κανονισμούς και νόμους το κλασικό “λάδωμα” είναι απαραίτητο. 
3) την διόγκωση του κράτους που πρέπει να συντηρεί χιλιάδες άχρηστες υπηρεσίες που να ασχολούνται ακόμη και με τις προσωπικές στιγμές των πολιτών. 
4) την έλλειψη εργατικού δυναμικού που έγινε προσπάθεια να επιλυθεί με την αθρόα είσοδο λαθρομεταναστών. Η ιδέα αυτή γύρισε μπούμερανγκ σε όλη την σύγχρονη Ευρώπη. 
5) το αρνητικό ισοζύγιο γιατί τα παραγόμενα προϊόντα είναι πολύ ακριβά και πωλούνται δύσκολα στο εξωτερικό (δεν είναι ανταγωνιστικά). Επίσης απαιτούνται τεράστια ποσά για την μισθοδοσία και την σύνταξη των υπεραρίθμων δημοσίων υπαλλήλων. Η δε αύξηση της φορολογίας δεν αυξάνει τα δημόσια έσοδα, αλλά προκαλεί μείωση μέσω της ύφεσης της οικονομίας (εφ' όσον το προϊόν γίνεται ακόμη ακριβότερο και η καταναλωτική δύναμη μειώνεται). 
6) Tο τελικό αποτέλεσμα είναι η χρεοκοπία γιατί το κομματικό κράτος θέλει, μέσω της εξασφάλισης  μη παραγωγικής εργασίας, ουσιαστικά να εξασφαλίζει τους ψηφοφόρους του! (έχω ακούσει και την φράση "εμένα ο βουλευτής μου με διόρισε για να παίρνω ένα μισθό και όχι για να δουλεύω"). Συνεπώς δεν μπορεί (δεν θέλει) να αλλάξει τη δομή του μέσω της εξάλειψης της γραφειοκρατίας.

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

Η διαφθορά του κρατικού μηχανισμού ως βασική αιτία της χρεοκοπίας

(Το παρόν κείμενο δεν λαμβάνει την θέση καταγγελίας εφ' όσον δεν βασίζεται σε αποδεδειγμένες μαρτυρίες για παράνομες πράξεις κρατικών λειτουργών, αλλά σε ανώνυμες πληροφορίες ατόμων σε ιδιωτικές συζητήσεις. Λαμβάνει τη θέση πρότασης προς κάθε ενδιαφερόμενο σχετικά με τον τρόπο εξόδου της χώρας από το δημοσιονομικό τούνελ).

 Οι συνεχείς ισχυρισμοί των κρατικών λειτουργών ότι για την 'χρεοκοπία' της χώρας ευθύνονται οι φοροφυγάδες (πχ πρόσφατες δηλώσεις του κ. Πάγκαλου), δείχνει ότι είτε βρίσκονται εκτός πραγματικότητας είτε δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα. Η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα οφείλεται στην διαφθορά του κρατικού μηχανισμού ο οποίος θεωρεί όλους τους αυτοαπασχολούμενους 'εν δυνάμει φοροφυγάδες' και τους χρησιμοποιεί 'δια ίδιον όφελος'. Συγκεκριμένα η επίσημη πολιτεία ζητά κάθε τόσο επί πλέον φόρους για 'περαιώσεις' ή 'έκτακτες εισφορές', ενώ ανεπίσημα οι οικονομικοί υπάλληλοί της εκβιάζουν τους επιχειρηματίες για 'φιλική διευθέτηση' των δήθεν φορολογικών παραβάσεων. Οι παραβάσεις αυτές, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι αστείες και βασίζονται σε έναν ελλιπή και διφορούμενο φορολογικό σύστημα το οποίον επιτρέπει τις 'για ψύλλου πήδημα' απειλές εναντίων συνεπών φορολογούμενων.
 Εφ΄ όσον λοιπόν ο επιχειρηματίας ξέρει πως μπορεί να είναι συνεπής φορολογικά, αλλά αυτό δεν τον προστατεύει από το να πληρώσει 'κερατιάτικα', προσπαθεί να εντάξει τα 'κερατιάτικα' στα έξοδα της επιχείρησής του. Γι' αυτό έχει καλλιεργηθεί η νοοτροπία στην Ελλάδα ότι αν είσαι τίμιος είσαι 'χαμένος' γιατί εκτός από τους νόμιμους φόρους, πρέπει να πληρώσεις και τα 'μαύρα' (συνεπώς διπλή φορολογία). Επικρατεί η άποψη ότι 'ας κρύψω όσα μπορώ γιατί έτσι κι' αλλιώς θα μου τα πάρουν και πρέπει να μου μείνει κάτι'.
 Ο συνεπής φορολογούμενος, κατά την διάρκεια του ελέγχου, έτσι κι' αλλιώς θα κατηγορηθεί για φοροδιαφυγή για ασήμαντο λόγο χωρίς να ήταν στις προθέσεις του η παρατυπία και χωρίς να έχει κάνει σκόπιμο λάθος. Ο φορολογικός νόμος είναι διφορούμενος και γεμάτος ανακρίβειες, ενώ παρέχει υπερεξουσία στους ελέγχοντες. Η υπερεξουσία οδηγεί σε κατάχρηση εξουσίας. Αν ο φορολογούμενος καταγγείλει εκβιασμό, όχι μόνο δύσκολα θα βρει το δίκιο του, αλλά θα γίνει και στόχος συνεχών αντεκδικητικών ελέγχων. Συνεπώς η μόνη του λύση είναι να υποκύψει στις απαιτήσεις των κρατικών λειτουργών και να καλύψει τη ζημιά που υπέστη με μελλοντική απόκρυψη εισοδήματος. Έτσι περνά κι' αυτός στην κατηγορία των φοροφυγάδων.
 Συνεπώς οι κυβερνώντες θα πρέπει να πάψουν να κατηγορούν τους γείτονες και να φτιάξουν πρώτα τα του οίκου τους, εκτός αν τους βολεύει η διαιώνιση αυτής της κατάστασης. Θα πρέπει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο να προστατεύει και να επιβραβεύει τους τίμιους φορολογούμενους. Θα πρέπει το ποινολόγιο να είναι σαφές και να βασίζεται σε αποδείξεις και όχι σε ενδείξεις. Οι δε ποινές να είναι λογικές και όχι εξοντωτικές ώστε να αποφεύγεται η 'κάτω από το τραπέζι' διευθέτηση. Η προώθηση τεκμαρτής φορολόγησης με βάση αντικειμενικά εισοδήματα είναι ένα σωστό βήμα αν δεν προϋποθέτει τη σχέση φορολογούμενου – εφοριακού και αν βασίζεται στην πραγματικότητα μιας βαθιάς οικονομικής ύφεσης. Δηλαδή πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν ότι πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες πράγματι εξασφαλίζουν το ελάχιστο προς το ζειν και δεν είναι όλοι οι γιατροί 'φοροφυγάδες μεγαλογιατροί' και όλοι οι δικηγόροι 'φοροφυγάδες μεγαλοδικηγόροι'. Θα πρέπει να εξηγήσει κάποιος στον κ. Πάγκαλο ότι σήμερα υπάρχουν δικηγόροι που κερδίζουν πολύ λιγότερα από τα 1500 ευρώ το μήνα που αυτός θεωρεί σκανδαλωδώς χαμηλό εισόδημα. Υπάρχουν γιατροί που το μικρό ιατρείο τους τους εξασφαλίζει το ελάχιστο απαραίτητο για μια αξιοπρεπή ζωή και θα πρέπει να φορολογούνται κυρίως με βάση τα περιουσιακά τους στοιχεία.
Το 'πόθεν έσχες' πρέπει να ισχύει το ίδιο αυστηρά για όλους τους κρατικούς υπαλλήλους συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών (το τωρινό 'πόθεν έσχες' ισχύει μόνο τυπικά και όχι ουσιαστικά).
 Ακόμη, η φοροδιαφυγή των μικρομεσαίων δεν πλήττει ουσιαστικά την ελληνική οικονομία όσο οι αδικαιολόγητες κρατικές δαπάνες. Το μυστικό για την οικονομική εξυγίανση είναι η μείωση των κρατικών δαπανών και όχι το 'κυνήγι μαγισσών'.
Η φοροδιαφυγή σε 'υψηλό' επίπεδο γίνεται 'νόμιμα' εφ' όσον πολλές πολυεθνικές επιχειρήσεις τιμολογούν υπέρμετρα τις υπηρεσίες θυγατρικών τους με έδρα σε χώρες χαμηλής φορολόγησης ώστε να εμφανίζουν κέρδη εκεί και ζημία στην Ελλάδα! Αυτό, όμως, είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε όλη την Ευρώπη και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
 Τέλος η εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού θα πείσει ξένους επενδυτές να έλθουν στην Ελλάδα πράγμα που τώρα αποφεύγουν λόγω της υψηλής διαφθοράς.

Που πήγαν τα λεφτά?

Αντγράφω από το http://www.minfin.gr/budget/2010/apolog/PDFApolog/1.3.pdf . Τα διαγραφέντα έσοδα κατά το οικονομικό έτος 2008 ανήλθαν σε €6.086.367.770,35 και είναι αυξημένα έναντι εκείνων του προηγούμενου οικονομικού έτους (€3.519.316.350,92) κατά ποσοστό 72,94%. Η αύξηση αυτή, όμως, οφείλεται κυρίως στην 2/08/10.4.2008 απόφαση του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών, με την οποία διαγράφηκαν έσοδα €5.511.351.867 που αφορούσαν πρόστιμα σε βάρος ενός και μόνον οφειλέτη του Δημοσίου^ (αριθμ. φακ. 672663). Η διαχρονική εξέλιξη των διαγραφέντων εσόδων, για τα οικονομικά έτη 2003 - 2008, έχει ως ακολούθως: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ ΥΨΟΣ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ 2003 1.526.833.682,02 2004 1.447.596.869,39 2005 767.181.387,43 2006 1.783.874.897,16 2007 3.519.316.350,92 2008 6.086.367.770,35

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Προς διάλυση η δημόσια υγεία


Η παρούσα κατάσταση:


Ο ΕΟΠΥΥ κάλεσε τους γιατρούς να συνάψουν προσωρινή σύμβαση "κατά πράξη και περίπτωση" με μικτή αμοιβή 10 ευρώ ανά επίσκεψη και μέγιστο αριθμό επισκέψεων 200/μήνα.
Ο Ιατρικός Σύλλογος προέτρεψε τα μέλη του να μην δεχτούν, αλλά πολλοί γιατροί προέβαλαν τις ανάγκες των ασθενών τους και συμπεριλήφθηκαν στις λίστες του ΕΟΠΥΥ. Τότε άρχισε το μαρτύριο: συνεχή τηλεφωνήματα αγανακτισμένων ασθενών οι οποίοι απαιτούσαν την εξυπηρέτησή τους αδιαφορώντας  για το "πλαφόν" και την δυνατότητα του γιατρού να τους εξυπηρετήσει. Πολλοί με παράλογα αιτήματα όπως "ήρθε ο γιατρός μου στο σπίτι και είπε πως ο πατέρας μου χρειάζεται φυσικοθεραπεία, θα περάσω να μου τις γράψεις", "έχω πονοκέφαλο και ήρθα να μου γράψεις μαγνητική" (ο γιατρός "γράφει" εξετάσεις ή φάρμακα μόνον αν εξετάσει τον ασθενή και συμφωνεί ότι χρειάζονται. Δεν υποχρεούται να εκτελέσει εντολές άλλων γιατρών). Φυσικά ήταν πολλές οι περιπτώσεις αγενών που δεν δίστασαν να βρίσουν θεωρώντας τον γιατρό υπεύθυνο που δεν μπορούσε να τους εξυπηρετήσει. Αυτό οδήγησε πολλούς γιατρούς να κάνουν αίτηση ανάκλησης και να αφαιρεθούν από την λίστα του ΕΟΠΥΥ.

Συμβουλή για το πως μπορείτε να εξυπηρετηθείτε:

Πολλοί ιδιώτες γιατροί έχουν άδεια συνταγογράφησης και αναγραφής παρακλινικών εξετάσεων. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να σας εξυπηρετήσουν με την ελάχιστη αμοιβή και να γλυτώσετε την ταλαιπωρία και τις ουρές. Υπάρχουν περιπτώσεις γιατρών που δέχονται να σας εξετάσουν για συνταγογράφηση με 10 ευρώ αμοιβή. Για μια πιο αναλυτική κλινική εξέταση ζητούν λίγο παραπάνω, αλλά πάντα σε λογικά πλαίσια. Προτείνω να αναζητήσετε τους γιατρούς αυτούς γιατί χωρίς ταλαιπωρία, μπορείτε να εξασφαλίσετε την συνταγογράφηση, αλλά και μια παρακολούθηση της υγείας σας από τον γιατρό με το ελάχιστο δυνατό κόστος.
Δυστυχώς ο ΕΟΠΠΥ δεν έχει ανακοινώσει ποιοι γιατροί έχουν άδεια συνταγογράφησης, αλλά δεν χάνετε τίποτα να ρωτάτε τον γιατρό της αρεσκείας σας.

Τι πρόκειται να γίνει:

Επιβεβαιώθηκε με την δημοσίευση στην Εφημ. της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 2456/3-11-11) η πρόθεση της προηγούμενης κυβέρνησης να καταργήσει τους γιατρούς των ταμείων (ΟΠΑΔ, ΙΚΑ, ΟΑΕΕ)  και να καθιερώσει απαράδεκτες συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ. Ουσιαστικά καταργεί την πρωτοβάθμια δημόσια υγεία. Αυτό γιατί για να αμειφθεί ο γιατρός με 1000 ευρώ (μικτά, με 'μπλοκάκι', χωρίς ασφαλιστική κάλυψη) θα πρέπει να τον προτιμήσουν περίπου 1000 ασθενείς! (μικρότερος αριθμός δεν θα ισχύει εφ' όσον θα είναι ο ΕΟΠΥΥ που θα αποφασίζει ποιοι ασφαλισμένοι θα πηγαίνουν σε κάθε γιατρό, συνεπώς θα καθορίζει τουλάχιστον 1000 ανά γιατρό). Είναι αδύνατον για ένα ιατρείο να αντέξει το βάρος 1000 ασθενών ακόμη και αν προσέρχονται μόνο για συνταγογράφηση. Η έκδοση ηλεκτρονικής συνταγής απαιτεί περίπου 10' της ώρας και σε μέσο όρο, μπορούν να εκδοθούν 6-7 συνταγές / ώρα! Ο γιατρός δεν μπορεί να προσλάβει γραμματέα γι' αυτή τη δουλειά, γιατί του στοιχίζει πολύ περισσότερο από 1000 ευρώ (μαζί με ασφαλιστικές εισφορές). Επίσης είναι πανάκριβα τα αναλώσιμα για να εκτυπωθούν τόσο πολλές συνταγές (δείτε μόνο πόσο στοιχίζουν τα μελάνια των εκτυπωτών). Σε κάποιες ειδικότητες προβλέπεται πως συμπεριλαμβάνονται και ιατρικές πράξεις! Δηλαδή με αμοιβή μικρότερη του 1 ευρώ, ο καρδιολόγος θα σας εξετάζει, θα σας γράφει τα φάρμακα και θα σας κάνει και καρδιογράφημα!
Ουσιαστικά θα είναι λίγοι οι γιατροί που θα συμβληθούν με τον ΕΟΠΥΥ και ο ασφαλισμένος δύσκολα θα εξυπηρετείται.


ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΙΑΤΡΏΝ Ε.Ο.Π.Υ.Υ.


Α’ ΟΜΆΔΑ: 4.000 ΠΑΘΟΛΟΓΟΙ-ΓΕΝΙΚΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ
ΜΗΝΙΑΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ (κατανομή σε ευρώ / Αριθμός Ασφαλισμένων)
1.000 800-1200
1.200 1201-1500
1.400 1501-1800
1.600 1801-2100
1.800 2101-2500
2.000 και άνω 2501 και άνω

Β’ ΟΜΆΔΑ: 1.000 ΠΑΙΔΙΆΤΡΟΙ
ΜΗΝΙΑΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ (κατανομή σε ευρώ / Αριθμός Ασφαλισμένων)
1.000 700-900
1.100 901-1200
1.300 1.201-1500
1.500 1.501-1800
1.700 1.801-2100
1.900 2.101-2300
2.100 2.301 και άνω

Γ’ ΟΜΑΔΑ: 9.000 ΙΑΤΡΟΙ (ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΟΙ, ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΙ,
ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΙ, ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΙ, ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΙ, ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΙ, ΟΥΡΟΛΟΓΟΙ,
ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΙ, ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ Ω .Ρ.Λ.) ΜΗΝΙΑΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ* (κατανομή σε ευρώ / Αριθμός Ασφαλισμένων)
1.000 500-1000
1.300 1001-2500
1.600 2501-4000
1.800 4001-5000
2.000 και άνω 5001 και άνω
*στη μηνιαία κλίμ ακα αποζημίωσης της Γ’ ομάδας συμπεριλαμβάνονται και
συγκεκριμένες ιατρικές πράξεις 

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Είναι τυχαίο?

Είναι γνωστό ότι ο τουρισμός αποτελεί μια εκ των βασικοτέρων πηγών εσόδων για την χώρα μας. Πέρυσι είχαμε τους φορτηγατζήδες και τους ναυτεργάτες εναντίων των κρουαζιερόπλοιων, εφέτος τους ταξιτζήδες. Πάντα στην αρχή της τουριστικής περιόδου. Πρόκειται για ανικανότητα της κυβέρνησης ή κάποιοι θέλουν οπωσδήποτε την πτώχευση της Ελλάδας?
Σίγουρα είναι αναγκαίες κάποιες διαρθρωτικές αλλαγές για τη χώρα μας, αλλά αν αυτές είναι απαραίτητες, είναι χρέος της κυβέρνησης να τις επιβάλλει αποτρέποντας την ταλαιπωρία Ελλήνων και ξένων. Δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια σε εμφανείς παρανομίες όπως οι αποκλεισμοί λιμανιών, αεροδρομίων και η παρακώλυση συγκοινωνιών. Αν δεν μπορεί να αποτρέψει τέτοιες ενέργειες, ας μην ανοίγει τέτοια θέματα. Γι' αυτό άλλωστε είναι κυβέρνηση της Ελλάδας, για να κυβερνά και όχι για να παρακολουθεί τα γεγονότα.
Τον Σεπτέμβριο λέγεται πως έρχεται η σειρά της υγείας. Ήδη η κυβέρνηση σχεδιάζει τροπολογία που επιτρέπει σε επιχειρηματίες να μπουν στην πρωτοβάθμια υγεία, δηλ. ο καθένας θα μπορεί να ανοίγει πολυϊατρείο χωρίς να έχει σχέση με την ιατρική! Επίσης, προγραμματίζεται η εξόντωση των ιατρείων της γειτονιάς μέσω της κατάργησης των συμβάσεων των ασφ. ταμείων με τους γιατρούς και τη σύναψη νέων με εξευτελιστικούς όρους. Ελπίζω όλα αυτά να είναι απλά φήμες γιατί διαφορετικά θα ξεφύγουμε από την πρωτοβάθμια υγεία όπως την ξέραμε σήμερα (ιατρείο της γειτονιάς με τον γιατρό εμπιστοσύνης) και θα καταλήξουμε στα χέρια μεγαλοεπιχειρηματιών που θα έχουν ως σκοπό το κέρδος. Έως σήμερα η κίνηση του υπουργείου να επιτρέψει σε ασφαλισμένους του ΙΚΑ να εξυπηρετούνται από τα ιατρεία της γειτονιάς, ήταν προς την σωστή κατεύθυνση εφ' όσον σταμάτησε η ταλαιπωρία χιλιάδων ασφαλισμένων. Ήταν απλά μια κίνηση τακτικής και εντυπωσιασμού? Ο Σεπτέμβριος θα το δείξει...

Η ιστορία επαναλαμβάνεται?

Παρατήρησα αρκετές ομοιότητες του σήμερα με την παρακάτω ιστορική περίοδο. Και σήμερα οι Έλληνες κατηγορούνται ως ανίκανοι, φοροφυγάδες κτλ και η εξουσία πολιτική και οικονομική, περνάει στα χέρια των ξένων. Στους Έλληνες μένει μόνο η βαριά φορολόγηση και οι καταχρήσεις των ισχυρών.

Ο Μανουήλ Α' Κομνηνός (1143-80μΧ) στήριξε την πολιτική του στους ξένους εφ' όσον εμπιστευόταν μόνον στους Λατίνους την φροντίδα των σοβαρών υποθέσεων του κράτους (διοίκηση, διπλωματία, οικονομία). Δεν θεωρούσε τους Ρωμαίους (Έλληνες) ικανούς για οτιδήποτε και τους περιφρονούσε.
Λίγο πριν πεθάνει το 1180 έχρισε αυτοκράτορα τον γιο του Αλέξιο Β' Κομνηνό ο οποίος ήταν μόλις 11 ετών και το βάρος έπεφτε στην αντιβασιλέα μητέρα του Μαρία της Αντιοχείας. Η Μαρία της Αντιοχείας έχρησε “πρωτοσέβαστο” τον ευνοούμενό της Αλέξιο ανιψιό του Μανουήλ.
Η πολιτική όμως δεν άλλαξε και το κράτος ήταν ουσιαστικά στα χέρια των ξένων ενώ “αι καταπιέσεις του λαού δια την είσπραξιν των φόρων φθάνουν εις το κατακόρυφον και αι καταχρήσεις των ισχυρών άγουν εις απόγνωσιν(2)”.
Το κλίμα αυτό τροφοδοτούσε συνεχείς διαδηλώσεις και αναταραχές και ευνόησε τον Ανδρόνικου Α' Κομνηνό (1183-1185) να εμφανιστεί σαν σωτήρας και υποστηρικτής του λαού και του νεαρού αυτοκράτορα (έλεγε πως για όλα έφταιγαν οι κακοί του σύμβουλοι).
Το 1182 ο Ανδρόνικος μπήκε σαν θριαμβευτής στην Κων/πολη, τύφλωσε τον Αλέξιο και το μαινόμενο πλήθος λεηλάτησε και έκαψε την λατινική συνοικια. Λέγεται πως σκοτώθηκαν 60000 Λατίνοι...
Οι πολιτικοί του αντίπαλοι, κυρίως οι αρχηγοί των μεγάλων αριστοκρατικών οικογενειών, απομακρύνθηκαν ή εξουδετερώθηκαν. Κατάφερε να καταδικάσει σε θάνατο την Μαρία (35 ετών) κατηγορώντας την για συμμαχία με τους ξένους. Λίγο αργότερα (1183) δολοφόνησε και τον νεαρό αυτοκράτορα αναλαμβάνοντας ο ίδιος την αυτοκρατορία και νυμφευόμενος την δωδεκάχρονη χήρα του Αλέξιου Β' Κομνηνού!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΪΑ
1. Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Charles Diehl, εκδ. Ηλιάδη
2. Το χρυσόβουλλον Αλεξίου Β' Κομνηνού και τα δώδεκα αρχοντόπουλλα-Γ.Α. Σήφακας, Κρητικά Χρονικά, Τόμος Β', 1948

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Νέες ιδέες για νέους φόρους

Πρόσφατα η κυβέρνηση θέσπισε φορολογικά μέτρα με έντονο στοιχείο παραλογισμού όπως π.χ. την καθιέρωση κεφαλικού φόρου για τους ελεύθερους επαγγελματίες (τέλος επιτηδεύματος) με το σκεπτικό ότι, σε μια εποχή που η ανεργία βρίσκεται σε ύψη ρεκόρ, είναι πολυτέλεια να δουλεύει κάποιος και πρέπει να φορολογηθεί!
Εφ' όσον οι φόροι δεν μπορούν ποτέ να επαρκούν όσο τα κρατικά έσοδα κατασπαταλιούνται για μικροκομματικά συμφέροντα, προτείνω νέους φόρους που θα μπορούσαν άμεσα να επιβληθούν.

1) Φόρος πολυτελείας στα ξυραφάκια
Τον 18ο αιώνα ο τσάρος Πέτρος επέβαλε φόρο γενειάδας που ουσιαστικά πλήρωναν όλοι γιατί η εκκλησία απαγόρευε το ξύρισμα. Στις μέρες μας όλοι ξυρίζονται, αλλά αυτό μπορεί να θεωρηθεί πολυτέλεια εφ' όσον ο Θεός μας έπλασε με τρίχες. Θα μπορούσε λοιπόν να επιβληθεί βαριά φορολόγηση στα ξυραφάκια και όταν όλοι θα αφήσουν γένια, να εφαρμοστεί και ο φόρος γενειάδας. Αφήστε που εδώ ταιριάζει απόλυτα η παραφρασμένη λαϊκή ρήση 'εδώ ο κόσμος χάνεται και το μ... ξυρίζεται'.

2) Φόρος ημιυπαίθριων και πισινών στις γυναίκες
Στον γνωστό φόρο 'ημιυπαίθριων' θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν και οι γυναίκες που έχουν κάνει πλαστική στήθους. Η τεχνητή επέκταση του στήθους τους μπορεί εύκολα να θεωρηθεί ημιυπαίθριος χώρος και να φορολογηθεί. Αν η πλαστική αφορά άλλο μέρος του σώματος των γυναικών, θα μπορούσε να επιβληθεί και το τεκμήριο και η έκτακτη εισφορά πισινών! Η έκτακτη εισφορά πισινών θα μπορούσε να επιβληθεί και σε όσους κυρίους ή κυρίες διαθέτουν οπίσθια άνω του 1 τ.μ. εφ' όσον είναι εμφανές ότι αυτοί τρέφονται πολυτελώς (ή απλά έχουν να φάνε!).

3) Φόρος επιβίωσης
Όποιος πολίτης φτάνει σε συντάξιμη ηλικία και δεν πεθαίνει οικειοθελώς, θα πρέπει να πληρώνει φόρο επιβίωσης εφ' όσον επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με την σύνταξή του και με την υγειονομική του υποστήριξη. Φυσικά θα εξαιρούνται οι υπερήλικες πολιτικοί γιατί αυτοί εργάζονται για το συμφέρον της πατρίδας.

4) Φόρος αέρα
Δεν είναι δυνατόν να πληρώνουμε για το νερό, για την ηλεκτρική ενέργεια, για την κατοικία μας, για να εργαζόμαστε (τέλος επιτηδεύματος) και να μην πληρώνουμε για τον αέρα που αναπνέουμε. Το κράτος κάνει ότι μπορεί για να κρατήσει καθαρό τον αέρα και θα πρέπει να επιβραβευτεί με 'φόρο αέρα'. Π.χ φορολογεί υπέρμετρα τα αυτοκίνητα και τα καύσιμα, κάνει τα 'στραβά μάτια' αν κάποιοι καίνε τα δάση για να χτίσουν γιατί έτσι επεκτείνεται η πόλη και είναι καλύτερη η κατανομή αέρα ανά κάτοικο. Επίσης, το κράτος κάνει ότι μπορεί για να μας 'τινάξει όλους στον αέρα'!

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Ο φασισμός δεν είναι μόνο κρατικό 'προνόμιο'

Διαστάσεις επιδημίας έχουν λάβει οι κινητοποιήσεις ομάδων επαγγελματιών οι οποίοι επιδίδονται σε παράνομες ενέργειες εναντίων συμπολιτών τους ή τουριστών(!).
Η απεργία είναι δικαίωμα του κάθε εργαζομένου και πολύ απλά σημαίνει 'αποχή από την εργασία'. Απολυταρχικές ενέργειες παρακώλυσης συγκοινωνιών, παρεμπόδισης τουριστών να επιβιβαστούν σε πούλμαν (!) ή σε πλοία, αποκλεισμοί αεροδρομίων κτλ, δεν προβλέπονται από κανένα νόμιμο και πολιτισμένο τρόπο διεκδίκησης των εργασιακών δικαιωμάτων.
Το κράτος που διαχρονικά αδυνατεί να προβλέπει και να αποτρέπει τέτοιες ενέργειες, πρέπει τουλάχιστον να μπορεί να τις καταστείλει. Δεν είναι δυνατόν να 'σφυρίζει' αδιάφορα όταν θίγονται τα συνταγματικά δικαιώματα της πλειοψηφίας. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να παρεμποδίζει την μετακίνηση του άλλου ή οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα του. Η παρεμπόδιση αυτή αποτελεί ακραίου τύπου φασισμό, εφ' όσον οι διεκδικήσεις της μειοψηφίας επιβάλλουν την εξουσία τους στους πολλούς αφαιρώντας τους τα συνταγματικά τους δικαιώματα.
Το κράτος ξέρει πολύ καλά να επιβάλλει φόρους, αλλά είναι παντελώς άσχετο με την εφαρμογή των δημοκρατικών κανόνων.

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Η κρίση είναι "ευρωπαϊκή"

Η ΕΕ έκανε βήματα ενοποίησης της Ευρώπης στηριζόμενη σε σαθρά θεμέλια. Κατέληξε σε έναν συνεταιρισμό όπου το κάθε μέλος του υπερασπίζεται τα ατομικά του συμφέροντα και όχι τα συμφέροντα του συνόλου.
Έτσι καταλήξαμε στην κρίση χρέους που απλά στοχοποιεί περισσότερο την Ελλάδα. Η κρίση όμως δεν οφείλεται στην Ελλάδα αλλά στον τρόπο που οργανώθηκε η ΕΕ και η ΕΝΕ.
Η Ευρώπη ιστορικά είναι πεδίο διενέξεων και συγκρούσεων που έφτασαν μέχρι παγκόσμιους πολέμους. Η αντιπαλότητα αυτή των λαών δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί έναν επιτυχημένο οικονομικό συνεταιρισμό. Ο Γερμανός π.χ. δεν επιδεικνύει καμιά αλληλεγγύη προς την Ελλάδα, αντίθετα την θεωρεί υπεύθυνη για τα δικά του δεινά. Συνεπώς η οικονομική ένωση που επιχειρήθηκε δεν θα μπορούσε να πετύχει παρά μόνον αν προηγείτο πολιτική ένωση. Όμως καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να χάσει κάποια από τα προνόμιά της μεταφέροντάς τα σε μια κεντρική ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα είναι ο κίνδυνος αποτυχίας του επιχειρήματος αν υπερισχύσουν οι απόψεις που θέλουν την διάσπαση ή την κατάργηση της ζώνης του ευρώ.
Χωρίς πολιτική ένωση είναι λογικό στον οικονομικό συνεταιρισμό, να υπερισχύουν τα συμφέροντα του δυνατότερου εις βάρος του ασθενέστερου. Η Γερμανία για παράδειγμα είχε σαν στόχο την αύξηση των εξαγωγών της και της επιχειρηματικότητάς της στην Ελλάδα, χωρίς να ενδιαφέρεται για το που βρίσκει τα χρήματα η Ελλάδα. (Περίπου όπως έκαναν πριν λίγο καιρό οι Τράπεζες, που έδιναν δάνειο στον οποιονδήποτε χωρίς καμιά εγγύηση...) Ουσιαστικά θα έπρεπε να ενδιαφέρεται για την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας ώστε να μην χρεοκοπήσει στο μέλλον. Αντ' αυτού οι γερμανικές εταιρείες, λέγεται, ότι πλήρωναν 'προμήθειες' ή 'μίζες' που έφταναν μέχρι και το 40% για να παίρνουν δουλειές στην Ελλάδα. Αυτό οδήγησε στην γιγάντωση της παραοικονομίας και στον άτυπο πλουτισμό των Ελλήνων, οι οποίοι κέρδιζαν χωρίς να παράγουν έργο. Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, η Γερμανία κατηγόρησε ευθέως την Ελλάδα ως αποκλειστικά υπεύθυνη και της επέβαλε ληστρικό φορολογικό σύστημα ώστε να μπορέσει να πάρει πίσω όσο το δυνατόν περισσότερα από τα οφειλόμενα. Δεν ενδιαφέρθηκε καθ' όλου για το γεγονός του ότι η Ελλάδα οδηγείται σε μαρασμό και οριστική χρεοκοπία.
Να διευκρινίσω εδώ ότι παίρνω την Γερμανία σαν παράδειγμα εφ' όσον θεωρείται η πιο ισχυρή οικονομικά χώρα της Ευρώπης. Οι ανωτέρω επισημάνσεις ισχύουν για όλα τα ευρωπαϊκά κράτη τα οποία λειτουργούν με γνώμονα το δικό τους συμφέρον και δεν δίνουν δεκάρα για το ομαδικό συμφέρον. Οι επισημάνσεις των ευρωπαϊκών εφημερίδων ότι η Ευρώπη διοικείται από 'παιδιά' είναι πολύ επιεικείς...
Θα πρέπει άμεσα να αλλάξει αυτή η νοοτροπία ώστε η Ευρώπη να ξαναβρεί το δρόμο της και να αποφευχθεί η διάσπαση.

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Μας οδηγούν στην εξαθλίωση εξ' αιτίας των συμφέροντων των τραπεζών!

Η καθολική πλέον άποψη πως με φοροληστρική πολιτική η οικονομία καταδικάζεται, αναφέρεται και σε άρθρο των 'New York Times' που αναδημοσιεύεται στο:
http://www.ert.gr/index.php/eidiseis/diethni/europe/7815-imes---.html

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Ξυπνήστε!

Κύριοι,
μην ψάχνετε σε σκοτεινές δυνάμεις και σε μικροκομματικά συμφέροντα να βρείτε τους δράστες των επεισοδίων εναντίων των πολιτικών. Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβετε ότι η αγανάκτηση του κόσμου ξεχειλίζει και οι αντιδράσεις του είναι αυθόρμητες άσχετα με τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει. Ο λαός ξέρει πως η φοροεισπρακτική πολιτική είναι άδικη και ληστρική, όπως ακριβώς ξέρει πως "άλλοι τα 'έφαγαν' και άλλοι την πληρώνουν".
Εφαρμόστε αμέσως την πρόταση του κ. Γιάννη Ραγκούση ο οποίος πρότεινε 'βαριά φορολόγηση για όλους τους δημόσιους λειτουργούς, από το 1974 και μετά, που κατείχαν ανώτατες θέσεις και αποκόμισαν υπεραξία από το αναπτυξιακό «μπουμ» της χώρας'. Θα πρέπει η πρόταση αυτή να συμπεριλάβει γενικά όσους είχαν κρατική θέση και αποκόμισαν οφέλη που δεν δικαιολογούνται με τους μισθούς τους (υπάλληλοι εφοριών, τελωνείων, πολεοδομιών, γιατροί δημοσίων νοσοκομείων κ.τ.λ). Δεν είναι ανάγκη να διωχθεί ποινικά κανένας (όλοι λειτουργούσαν με βάσει 'άγραφους κανόνες' και με την ανοχή των εκάστοτε κυβερνήσεων). Απλά να φορολογηθούν με ρύθμιση ανάλογη της 'περαίωσης' και να τους προσφερθεί 'ασυλία'. Π.χ. η καταδίκη του κ. Τσοχατζόπουλου δεν θα πείσει κανέναν (δεν είναι ο μόνος...), αλλά μια πιθανή χρηματική εισφορά του υπέρ του κράτους (χωρίς δίκες και χωρίς το στίγμα του επίορκου υπουργού) θα ικανοποιήσει πολλούς.
Αν λαός καταλάβει πως πληρώνουν και οι αληθινοί υπαίτιοι θα ηρεμήσει και θα συνεργαστεί καλύτερα για την εξυγίανση της χώρας.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Την εποχή του διαδικτύου δύσκολα κρύβεσαι

Συμβουλή προς τους σοσιαλιστές κινηματίες που μας κυβερνούν:
-αλλάξτε τις κλασικές μεθόδους. Ο λαός άρχισε να καταλαβαίνει και η αντίληψη πως η αντίδραση θα περιοριστεί στους 'αγανακτισμένους πολίτες' μάλλον αντικατοπτρίζει την αλαζονεία της εξουσίας.
Δείτε το http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=288855 

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Ποιο είναι το σχέδιο?

Ενώ η βουλή ψηφίζει το απαράδεκτο λεγόμενο 'μεσοπρόθεσμο', κανένας πολιτικός δεν μας έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις για το πως θα βγούμε απ' την κρίση. Αρκούμαστε στα κροκοδείλια δάκρυα των πολιτικών οι οποίοι εκφράζουν την οδύνη τους που είναι υποχρεωμένοι να ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο για να σωθεί η πατρίδα. Πως όμως θα σωθεί η πατρίδα?
Σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο κ. Βενιζέλος, είπε πως το μεσοπρόθεσμο του χρειάζεται ώστε να κερδίσει χρόνο και να διαπραγματευτεί με καλύτερους όρους ένα νέο δάνειο. Έτσι μας έλεγαν και όταν ψήφισαν το αρχικό μνημόνιο και τελικά επαληθεύτηκαν οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν πως μόνο με δανεικά και μηδέν ανάπτυξη, το χρέος απλά θα γιγαντώνεται.
Με το μεσοπρόθεσμο τίθεται ταφόπλακα στην μικρο-επιχειρηματικότητα που είναι η ραχοκοκκαλιά της κάθε οικονομίας. Με χαράτσι, έκτακτες εισφορές, αύξηση της φορολογίας κ.τ.λ., οι μικροεπιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που σήμερα λειτουργούν στα όριά τους, αύριο θα έχουν κλείσει. Επίσης, οι περικοπές σε συντάξεις και μισθούς μειώνουν ακόμη περισσότερο το πελατολόγιο των ανωτέρω, με αποτέλεσμα το απόλυτο πάγωμα της ελληνικής οικονομίας. Πως λοιπόν θα παραχθεί πρωτογενές πλεόνασμα? Με τον διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό που εξακολουθεί να λειτουργεί και να ξοδεύει προκλητικά?
Για τους δανειστές μας το σχέδιο είναι οφθαλμοφανές. Προσπαθούν να πάρουν πίσω ότι μπορούν από τα δανεικά και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει στο τέλος. Εφ' όσον συμφωνούν με την φοροεισπρακτική πολιτική, οδηγούν την Ελλάδα σε τέτοιο αδιέξοδο που να υποχρεωθεί να ξεπουλήσει σε αυτούς οποιαδήποτε πλουτοπαραγωγική πηγή. Ταυτόχρονα επεξεργάζονται τους μηχανισμούς ώστε η χρεοκοπία της Ελλάδας να μην επηρεάσει την ευροζώνη.
Συνεπώς, όταν θα έχουν επιτύχει τον σκοπό τους, θα μας πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων. Πρόκειται για μια σύγχρονη κατοχή η οποία δεν προέκυψε από συμβατικό πόλεμο, αλλά από οικονομικό!
Είναι χρέος της κυβέρνησης να μας πείσει ότι τα ανωτέρω συμπεράσματα είναι λανθασμένα και ότι υπάρχει ρεαλιστικό σχέδιο για την σωτηρία της χώρας. Αυτό θα φανεί αν πάρουν πίσω την απαράδεκτη και μεσαιωνική φοροεισπρακτική πολιτική, αν εξυγιάνουν τον κρατικό μηχανισμό, αν καταπολεμήσουν την παραοικονομία (αλήθεια τι θα γίνει με το σκάνδαλο των 'στημένων' στο ποδόσφαιρο? Θα μας πείσουν τελικά ότι δεν ευνοούταν καμιά ποδοσφαιρική ομάδα και το σκάνδαλο ήταν μόνο στοιχηματικό? Τα όργια της διαιτησίας που βλέπαμε για χρόνια, ήταν ανθρώπινα λάθη?) και αν ευνοήσουν την υγιή επιχειρηματικότητα.
Επίσης, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την τόνωση του τουρισμού. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο να πάψουν οι οποιεσδήποτε απεργιακές κινητοποιήσεις που αποτρέπουν τους επισκέπτες μας (π.χ. καταλήψεις επιβατηγών πλοίων, απεργίες στις συγκοινωνίες, διακοπές ρεύματος, έλλειψη καυσίμων κ.τ.λ). Αν και εφέτος δεν αυξηθεί ο τουρισμός είμαστε άξιοι της μοίρας μας...  

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Συγχαρητήρια στον κ. Ραγκούση!

Σε σημερινή συνέντευξή του στον Realfm 97,8 ο υπουργός Υποδομών κ. Γιάννης Ραγκούσης, πρότεινε 'βαριά φορολόγηση για όλους τους δημόσιους λειτουργούς, από το 1974 και μετά, που κατείχαν ανώτατες θέσεις και αποκόμισαν υπεραξία από το αναπτυξιακό «μπουμ» της χώρας'.
Η πρόταση αυτή είναι ότι σοβαρότερο έχει ακουστεί έως σήμερα και τιμά ιδιαίτερα τον κ. Υπουργό ο οποίος θα πρέπει να την υπερασπιστεί άσχετα με το αν θα 'περάσει' ή όχι.
Επιτέλους, σ'αυτόν τον τόπο, πρέπει να λάβουν τις ευθύνες τους οι αληθινοί 'έχοντες και κατέχοντες' και όχι τα συνήθη ανυπεράσπιστα θύματα.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Ο μύθος της φοροδιαφυγής

Συνεχίζεται η προσπάθεια από ορισμένους κύκλους να αποδοθεί η ελληνική χρεωκοπία και η αδυναμία επίτευξης στόχων στους 'φοροφυγάδες'. Σαν φοροφυγάδες εννοούν τους μπογιατζήδες, τους υδραυλικούς, τους γιατρούς κ.α.
Είναι γεγονός ότι στον ελληνικό λαό δεν αρέσει να πληρώνει φόρους. Μετά από 400 χρόνια τουρκοκρατίας και άδικους φόρους όπως το χαράτσι (που αναβίωσε πρόσφατα), έχει ριζωθεί μέσα του η απέχθεια για τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς. Και στην συνέχεια, το ελληνικό κράτος χαρακτηρίζεται από συνεχή ταμειακά προβλήματα που οφείλονται σε κακοδιαχείριση και καταλήστευση του δημοσίου χρήματος. Επικρατεί, λοιπόν, η αντίληψη 1) ότι οι φόροι είναι άδικοι 2) ότι καταλήγουν στις τσέπες των επιτήδειων και δεν χρησιμεύουν για την ομαλή λειτουργία του κράτους.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνον βοηθούν στην αλλαγή αυτής της νοοτροπίας αλλά την ενισχύουν. Το νέο φοροεισπρακτικό νομοσχέδιο αναδύει την οσμή της αδικίας σε υπέρμετρο βαθμό. Από την μια λοιπόν, έχουμε ένα οφθαλμοφανώς ληστρικό και άδικο φορολογικό σύστημα και από την άλλη:
1) κατ' ευφημισμόν δωρεάν υγεία και παιδεία. Όποιος έκανε δωρεάν χειρουργική επέμβαση σε δημόσιο νοσοκομείο να με ενημερώσει. Όποιος δεν πλήρωσε φροντιστήριο ή ιδιαίτερα και το παιδί του πέτυχε στην σχολή που επιθυμούσε, επίσης να με ενημερώσει.
2) ο πολίτης δεν προστατεύεται από μια συνεχώς αυξανόμενη εγκληματικότητα. Το οδικό δίκτυο είναι κακοσυντηρούμενο και ανεπαρκές.
3) ο φοροελεγκτικός μηχανισμός στηρίζεται σε σκόπιμες ασάφειες (π.χ. παραβάσεις, ποινολόγιο) ώστε να επιτρέπει την αυθαιρεσία και την δωροδοκία.
4) τα δημόσια έργα και οι δημόσιες προμήθειες χαρακτηρίζονται από οφθαλμοφανείς υπερτιμολογήσεις (μη νομίζετε πως ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει).
5) το δημόσιο και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας χαρακτηρίζονται από άστοχους διορισμούς με αποτέλεσμα, ενώ υπάρχει επάρκεια προσωπικού, να παρατηρείται δυσλειτουργία. Π.χ. ένα κέντρο υγείας να έχει 10 γιατρούς εκ των οποίων 2 παιδίατροι και κανένας χειρουργός ή ένα υποκατάστημα ΙΚΑ να έχει παιδοψυχίατρους, ψυχιάτρους και να μην έχει νευρολόγο.
6) τα 'λαδώματα' ή 'γρηγορόσημα' αποτελούν τον κανόνα σε κάποιες υπηρεσίες.

Παρ' όλ' αυτά το ελληνικό κράτος δεν χρεοκόπησε λόγω της μικροφοροδιαφυγής. Χρεοκόπησε λόγω της μεγαλοφοροδιαφυγής και του μεγαλολαθρεμπορίου. Χρεοκόπησε, επίσης, γιατί κανένας δεν καταπολέμησε το πελατειακό κράτος (με σκοπό την ψηφοθηρία) με αποτέλεσμα την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος και δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα μόλις έγινε σαφές πως το συνεχές έλλειμμα θα οδηγούσε το χρέος σε μη αντιμετωπίσιμα ύψη. Έπρεπε από πολλά χρόνια να έχει γίνει περιστολή των δημοσίων δαπανών και εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού.
Επίσης δεν έγινε καμιά σοβαρή προσπάθεια για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της επιχειρηματικότητας. Η Ε.Ε. οδήγησε στην απελευθέρωση των εισαγωγών και για τους Έλληνες ήταν πιο εύκολο να εισάγουν τα αναγκαία (και τα περιττά) παρά να τα παράγουν. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις τα ελληνικά προϊόντα καταστρέφοντο γιατί, τα συμφέροντα, εισήγαγαν παρόμοια προϊόντα από το εξωτερικό. Ούτε έγινε σοβαρή προσπάθεια για την ενίσχυση του τουρισμού.
Με άλλα λόγια ας αφήσουμε στην άκρη την φοροείσπραξη και ας συγκεντρωθούμε:
1) στην περιστολή των δημοσίων δαπανών και εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού.
2) στην ενίσχυση της παραγωγικότητας και της επιχειρηματικότητας .
3) στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Πως θα γίνουν τα ανωτέρω με το υπάρχων φορολογικό και με τον υπάρχοντα κρατικό μηχανισμό? Δυστυχώς, οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια και στην λογιστική πτώχευση.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Τα νέα μέτρα

Δυστυχώς οι προσδοκίες για διορθωτικές αλλαγές στην οικονομία με την έλευση του κ. Βενιζέλου στο σχετικό υπουργείο, διαψεύστηκαν παταγωδώς!
Παρά τις παραινέσεις της 'τρόικας' για μείωση των δαπανών και όχι υπερβολικής φορολογίας, το οικονομικό επιτελείο επέλεξε την κλασική τακτική των νέων φόρων με αποτέλεσμα την ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας.
Οι φόροι αυτοί είναι στην πλειοψηφία τους άδικοι και ίσως αντισυνταγματικοί:
1) μείωση του αφορολογήτου στις 8000. Το αφορολόγητο έχει το νόημα να μην φορολογείται ο πολίτης για το ποσόν που είναι απαραίτητο για την βασική διαβίωσή του. Ποιος μπορεί να ζήσει σήμερα με 8000 ευρώ το χρόνο? Μάλιστα για να ισχύσει το όριο αυτό θα πρέπει να προσκομισθούν και αποδείξεις! Και από τις αποδείξεις αυτές εξαιρούνται λογαριασμοί ΔΕΚΟ, εισιτήρια κ.α.!!!
Θα μπορούσε να καταργηθεί πλήρως το αφορολόγητο όριο και αντ' αυτού να χτίζεται αφορολόγητο με βάσει τις αποδείξεις σε κατηγορίες βασικών αγαθών. Για τους δε ελεύθερους επαγγελματίας να δοθεί το δικαίωμα έκδοσης τιμολογίου σε οποιαδήποτε αγορά (όπως ισχύει σε χώρες της ΕΕ) και όχι μόνο των επαγγελματικών δαπανών. Με βάσει τα έξοδά τους (και με άλλα αντικειμενικά κριτήρια) θα πρέπει να ορίζεται τεκμαρτό κέρδος πάνω στο οποίο θα φορολογούνται. Το τεκμαρτό κέρδος πρέπει να είναι προαιρετικό και ο επιτηδευματίας που το αποδέχεται να έχει φορολογική ασυλία. Εκείνος που δεν το αποδέχεται να ελέγχεται κανονικά.
Έτσι αποφεύγονται βασικά προβλήματα του ελληνικού φορολογικού συστήματος όπως π.χ. η εσκεμμένη αμφισβήτηση των εξόδων ενός επιτηδευματία με σκοπό την δωροδοκία. Επίσης ο επιτηδευματίας που θα δεχτεί την αντικειμενική φορολόγηση θα εξαιρείται από τους ελέγχους με αποτέλεσμα οι ελεγκτικές αρχές να μπορούν να ασχοληθούν με την πραγματική φοροδιαφυγή.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το κράτος δεν πτώχευσε γιατί ο περιπτεράς δεν κόβει αποδείξεις για τσίχλες, αλλά ούτε γιατί ο γιατρός της γειτονιάς δεν έκοψε κάποιες αποδείξεις (το εισόδημα του γιατρού της γειτονιάς προέρχεται κυρίως από συμβάσεις με ασφαλιστικά ταμεία το οποίο δεν μπορεί να αποκρυβεί. Η ιδιωτική του πελατεία είναι πολύ μικρή και ο 'τζίρος' ασήμαντος για να προκαλέσει πρόβλημα στα έσοδα του κράτους. Το ίδιο ισχύει για κάθε μικρομεσαίο ελεύθερο επαγγελματία).
Η πραγματική φοροδιαφυγή προέρχεται από μεγάλες επιχειρήσεις και από λαθρεμπόριο.
Το κράτος πτώχευσε κυρίως λόγω των εξόδων του και της καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας. Η κάθε κυβέρνηση επέτρεπε την ασυδοσία του κρατικού μηχανισμού (υπερτιμολογήσεις, 'γρηγορόσημα', δωροδοκίες, αναναγκαίους διορισμούς στον ευρύτερο δημόσιο τομέα) με σκοπό την ψηφοθηρία, αλλά και την κερδοσκοπία (π.χ. 'οικονομική ενίσχυση για τον προεκλογικό αγώνα').
Η προαπαιτούμενη μείωση των κρατικών εξόδων και η εξυγίανση του κρατικού μηχανισμού απλά σημαίνει την αποδόμηση της ψηφοθηρικής δεξαμενής και θέτει σε κίνδυνο την όποια κυβέρνηση το αποφασίσει.
2) αύξηση της αντικειμενικής δαπάνης της κύριας κατοικίας. Η κατοικία έπαψε να είναι δικαίωμα και θα πρέπει ο άνεργος να ζει σε σκηνή (προτείνω στο προαύλιο της βουλής).
3) υπερβολικά τεκμήρια για ι.χ. αυτοκίνητα και έκτακτη εισφορά για εκείνα πάνω από 1929 κ.ε. Για μία ακόμη φορά τίθεται σαν όριο ο κυβισμός και όχι η εμπορική αξία του αυτοκινήτου. Π.χ. ένα οικογενειακό (SUV) αυτοκίνητο με τιμή πολύ χαμηλότερη των 30000 ευρώ πρέπει να πληρώσει φόρο πολυτελούς διαβίωσης, ενώ ένα άλλο πανάκριβο αυτοκίνητο 1800 κ.ε. δεν πληρώνει τίποτα!
4) έκτακτη εισφορά. Ουδέν περαιτέρω σχόλιο γιατί είναι παράνομη εφ' όσον αφορά εισοδήματα τα οποία έχουν ήδη φορολογηθεί.
5) τέλος επιτηδεύματος. Πρέπει κάποιος να πληρώνει το κράτος για να εργάζεται ή πρέπει το κράτος να εγγυάται την εργασία? Την ιδέα αυτήν την πήραν από τους ΄τύπους' που απαιτούν τέλος επιτηδεύματος από τους παράνομους μικροπωλητές για να τους αφήσουν ανενόχλητους. Επίσης, πρόκειται για κλασική εισπρακτική μέθοδο της Μαφίας.
Πολλοί μικρομεσαίοι που ήταν στο χείλος του γκρεμού τώρα τους σπρώχνουν. Αν δεν υπάρχουν μικροεπιχειρήσεις από που θα πάρουν φόρους και πως δεν θα γιγαντωθεί η ανεργία?
6) αύξηση της φορολογίας της ακίνητης περιουσίας (0,2%) και μείωση του ορίου στις 200000. Όποιος έχει ένα διαμέρισμα των 250000 είναι προνομιούχος και πρέπει να πληρώσει. Ας πάει να ζήσει στην παράγκα του Καραγκιόζη!

Με άλλα λόγια το κράτος δεν εγγυάται πλέον ούτε την εργασία ούτε την κατοικία, αλλά ούτε την στοιχειώδη διαβίωση των πολιτών. Είπε χθες ο κ. Παπανδρέου "αν θα πτωχεύσουμε από αύριο δεν θα έχουμε ΕΣΥ". Και ερωτώ "γιατί σήμερα έχουμε?". Περιμένω απάντηση όχι από τον ίδιο, αλλά από τους απλούς πολίτες που έτυχε να αποτανθούν σε ένα 'δωρεάν' νοσοκομείο του ΕΣΥ.
Τέλος, οι υπαίτιοι της πτώχευσης γιατί να έχουν ασυλία? Ή δεν φταίει κανένας? Τόσα χρόνια ποιος παρακολουθούσε το δημόσιο χρέος?

Να κάνουμε και λίγο 'πλάκα':
Είναι τυχαίο ότι επελέγη υπουργός οικονομικών κάποιος που μόνο την ιδέα της λιτότητας δεν δίνει? Μήπως πρόκειται για τραγική ειρωνεία?